Aydın’ın Efeler ilçesinde Ramazan Unutur (48), 2 yıl dini nikahla birlikte yaşadığı İ.G.’nin (37) dünyaya getirip, başkasının üzerine kaydettirdiği oğlunun babasının kendisi olduğunu, DNA testiyle kanıtladı. Önce çocuğu kendi nüfusuna geçiren ardından da velayet davası açan Unutur, “Çocuğumu görmeye gittiğim zaman annesi, icra yoluyla gelmemi istiyor. Bugüne kadar oğlumu, icra işlemi için 500 TL para yatırarak görebiliyordum. Artık dayanacak gücüm de param da kalmadı” dedi.

Efeler’de kokoreççilik yapan Ramazan Unutur, G.İ. ile 2008- 2010 yılları arasında dini nikahla birlikte yaşadı. Unutur’un iddiasına göre G.İ., doğuma kısa süre kala habersiz evden ayrıldı. G.İ. daha sonra başka biriyle resmi nikahla evlendi. Doğan oğlunu da bu kişinin nüfusuna kaydettirdi. Çocuğun kendisinden olduğunun DNA testiyle belirlendiğini ifade eden Ramazan Unutur, tek derdinin bugün 9 yaşında olan ‘Nuri’ ismindeki oğlunun velayetinin kendisine verilmesi olduğunu söyledi. Unutur, şöyle konuştu:

“G.İ. ile 2008- 2010 yılları arasında dini nikahla birlikteliğimiz oldu. Beni çok sevdiğini söyleyerek bir çocuğumuzun olmasını istedi. Daha sonra hamile kaldı. Doğuma 10 gün kala, benden bir daire almamı istedi. İmkanım yoktu. O ise ortadan kayboldu. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvurdum. Çocuğu nerede ve kimin yanında dünyaya getirdiğini bilmiyorum. Benim oğlumu, benden ayrıldıktan birlikte yaşamaya başladığı ve sonra da evlendiği Nuri İ.’nin ismini vererek, onun üstüne kaydettirmiş. Bunu öğrenince şikayetçi oldum, Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde dava açıldı. Yapılan DNA testinde, çocuğun benim olduğu kanıtlandı, kendi nüfusuma aldım. Bunun üzerine oğlumun velayetini almak için Aydın 2. Aile Mahkemesi’ne başvurdu ama mahkeme, çocuğun velayetini bana değil, annesine verdi. 15 günde 2 gün ve bayram günlerinin son günü ise bende kalmasına karar verdi. 2014 yılından beri, hem çocuk onda, hem de oğlum için aylık 400 TL nafaka ödüyorum.”

‘DAYANACAK GÜCÜM KALMADI’

En büyük arzusunun çocuğunun kendisiyle yaşaması olduğunu söyleyen Unutur, “Çocuğumu görmeye gittiğim zaman annesi, icra yoluyla gelmemi istiyor. Bugüne kadar oğlumu, icra işlemi için 500 TL para yatırarak görebiliyordum. Artık dayanacak gücüm de param da kalmadı. 2018 Temmuz ayından beri icraya para veremiyorum ve dolayısıyla öz evladımı göremiyorum. 15 günde bir bende kalması lazım, ama ben çocuğumu göremiyorum. Çocuğa bakacak bir anne değil. Oğlum da annesinin yanında kalmak istemiyor. Amacım çocuğumu onun elinden kurtarmak. 24 Ocak 2012’de açtığımız davaya, hakaret ve çocuk velayeti de eklenince halen devam ediyor” dedi.

G.İ. ise konuyla ilgili herhangi bir açıklama yapmayacağını belirtti.